FANDOM



پروين واوره پلمه کړه او له دفتره وخته ووتله . واوره د رڼو مرغلرو د هارونو په شان په نڅا

نڅا او ټوپونو ټو پونو مځکې ته ښکته کېده . دومره چې د کب د مېاشتې په نيمايي کې د واورو

وريدل غير معموله وهَ، ښکلا يې هم هماغومره په زړه پورې وه. د هاغه دوست ليدو ته ورته

. و چې په تلو وي او ښه خبر يې چې درنه روان دی

چې پروين پوهيدله د پسرلي په درشل کې واوره ډير نه ځنډيږي . په منډه وريږي اوپه منډه هم

دريږي . په وريدو سره د هير شوي ژمې خاطرې ژوندۍ کوي . چې دريږي د پسرلي هوا

خپروي . په دې شيبه چې واوره وريدله پروين غوښتل چې ويې نمانځي ، تنفس يې کړي . د

. کړکۍ تر شايې دا نه کېدل

پروين خپل دستکول واخيست . له دفتره ووته . پروين په زړه کې لږ نارامه وه. پوهيدله چې

ځان تير باسي . واوره هسې پلمه ده. دا د واورې او ژمې پای نه و چې پروين يې نارامه کړې

وه .د نژدې دوست ، امېن سره خدای پامانۍ ځوروله . واوره به بيا وريدله ، ژمې به بيا راته

. .خو امين د تل لپاره افريقې ته روان و

امېن د نسيمې نژدی ملگری و. دوی دوه کاله د سرې مېاشتې په يوه دفتر کې کار کاوه. امېن

. له افريقې څخه راغلی و چې په افغانستان کې کا ر وکړي

»»»

نسيمه نه پوهيده چېرته ځي خو دومره پوهيده چې پام بدلوي. ملگری يې جواد زړه ته

ورگرځيده. حوا هم يوه نژدئ ملگرئ وه. څو مېاشتئ مخکې يئ مېړه د موټر په ټکر کې وژل

شوی و. د حوا له واده څخه څو مېاشتې نه وې وتلې. دا لا مېندواره وه. دې پيښې د حوا ټول

ملگري متاثره کړي وو. د حوا د ليدو خيال د نسيمې زړه وزبيښل . د حوا دليدو اود هغې د

غمجنو کېسو اوريدل چې څومره مېړه يې ورياديږي ، نسيمې ته يو ډول خپگان پيدا کړ. له

هغې ورځې راهيسې چې د حوا مېړه وژل شوی و ، نسيمه هره ورځ د حوا ديدن ته تله او کېسو

ته يې چې د مېړه تکراري خبرې وې اوريدې . خو کله چې د حوا زوی پيدا شو او دا ورسره

بوخته شوه ، نسيمه ډيره نه ورتله. کله به يې احوال اخيسته . نن يې زړه کې گرځيدله . خو

نسيمې ته واورې ډير خوند ورکړی و ، نه يې غوښته چې د حوا غمجنې کېسې د واورې خوند

. ورنه واخلي

چېرته لاړه شي؟ نسيمې د يوې بلې ملگرې په فکر کې شوه نازو . نازو هم د نسيمې نژدې

ملگرې وه. نازو د ملگرو په منځ کې د خندانې او مستې په نامه مشهوره وه. تل يې خندا په

خوله کې وه. د ډيرو غمجنو پيښو کېسې يې هم په ټوکو او ټکالو کوله . دا هم د حوا د مېړه په

مړينه خپه وه خو د موټر د ټکرکېسه يې په ټوکو کوله . حوا هم پوهيدله چې نازو د زړه څخه نه

خاندي خو هسې غواړي غم د خندا تر شا هير کړي . د نازو ملگرو ته مالومه وه چې دې ته

ژوند طنز مالومېږي . يو تريخ طنز چې په خندا ارزيده . دې په خپل ژوند پورې هم خندل .

نورو ته نازو د ژوند لوبه بايللی وه . پنځلس کاله يې د واده تير شوي و خو اولاد يې نه درلود .

پروسږکال يې مېړه بله ښځه کړې وه . خپلو خپلوانو ته نازو کم بخته او بې تالو وه چې خدای د

اولاد څخه بې برخې کړې وه. نه په تاويز شوه نه په نظرونو، نه په ملا او نه په زيارتونو. څه نه

وو چې نازو د اولاد د موندلو لپاره ونه کړل خو سوال يې ونه منل شو. نازو دا تالې هم نه

درلوده چې مېړه يې د دې په خوښه بله ښځه وکړي او دا د کور مشره شي . ډيرو ښځو اولاد نه

درلود خو مېړونو چې يې له دويم واده وروسته بيا هم ورسره اوسيدل . ځينې خو لا ښه مېړونه

وو چې د ښځې په سلا به يې ښځه کوله او د کور اختيار يې هم لومړنۍ ښځې ته ورکاوه .

نازو دومره سياه بخته وه چې مېړه يې بيخې وطن پرايښى و. پاکستان کې يې واده کړی و او

. نازو يې پرايښې وه . طلاقه کړې نه وه خو په کال کې هم يووار ورته نه راته

کوله نورو ته چې نازو هر څه وه دا خپله د خندا او ټوکو ډکه وه چا چې به د مېړه خبره ورته

دې به دومره ورپورې خندل او ملنډې به يې وهلې چې تا به ويل دې د گډ ژوند لوبه گټلې ده او

بايلونکى يې مېړه دی . نازو پر مېړه خندل چې څنگه کم عقله و چې ١۵ کاله منتظر پاتې شوى

نازو د مېړه په پخواني کور کې يوازی ژوند کاوه .هيڅوک نه پوهيده چې د نازو گذاره څنگه

کېږي خو هيچا يې شکايت نه و اوريدلی . هيچا يې ژړا نه وه ليدلې او هيچا يې ښيرا نه وه

اوريدلې . په همدې نازو د خپلوانو خوښه وه . ډير وخت يې هم دخپلو خپلوانو او دوستانو سره

.تيريده

شوه . نسيمه د نازو په فکر ځان سره وموسکېده او د کور خوا ته روانه

ن سمېه چې د نازو د کور دروازه ټکوله په زړه کې يې د هغې ټوکې گرځولې چې د دې په ليدو

سره يې خامخا کولې . شيبې تيرې شوې. د چا د پښو غږ نه و. نسمېې بيا د دروازې زنځير په

دروازه لږ په زوره وټکاوه . بيا چوپه چوپتيا وه . نسميې چې نه غوښتل دا ومني چی نازو نشته

بيا بيا يې دروازه وټکوله . يقين يې شو چی نازو چېرته تللې ده. نښه به ورته پريږدي . نازو

مکتب نه و ويلی خو لوستل يې په جومات کې زده کړي و . نسمېې خپل دستکول کې د يوې

ټوټې کاغذ او قلم په لټه کې شوه. د سودا يو رسيد يې پيدا کړ. قلم نه و. د وروځو قلم يې

واخيست. څوکه يې ماته شوه. نسيمې يوه لوټه د دروازې په زنځير کې نښه کېښوده چې گوندې

. نازو پرې پوه شی

»»

واوره لا وريدله .خو ورځ لا اوږده وه. مازديگر د نسيمې خوښ و. د يوې ورځې د تيريدو او د

.بلې د راتلو رنگ يې درلود. ماسپښينی مهال ورته لټ ايسيده

اوس څه وکړي ؟

.بازار. بازار د وخت د تيريدو لپاره ښه لاره ده

يو نسيمې يو کمېس واخيست چې د لسو نورو کمېسونو سره يې چې تر اوسه يې نه دي اغوستی

. ځای کېږدي. يو د پودرو قوتی يې هم واخيسته چې په المارۍ کې ورک شي

کابو مازديگر و.نسيمه د امېن د دفتر له لارې د کور خواته روانه شوه. د امېن د دفتر څخه چې

تيريدله د دفتر خواته يې کتل . د امېن نښيې يې څارلې . د دفتر ديوالونه او کړکۍ سپيره او هير

.شوي مالومېدل

. نسيمې له ځانه سره وموسل او گامونه يې گړندي کړل

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Also on FANDOM

Random Wiki